ปัจจุบัน คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ทั้งในประเทศและต่างประเทศ มีความต้องการที่จะเพิ่มการศึกษาในขั้นสูงและเน้นกระบวนการวิจัยมากขึ้น เช่น การศึกษาระดับปริญญาเอก รวมถึงมหาวิทยาลัย ธรรมศาสตร์ ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยที่อยู่ในกลุ่มมหาวิทยาลัยวิจัย และมีเป้าหมายที่จะเป็น มหาวิทยาลัยชั้นนำด้านการวิจัยของประเทศ โดยมีการส่งเสริมให้ขยายการศึกษาในระดับบัณฑิตศึกษา มุ่งพัฒนาและยกระดับคุณภาพและ มาตรฐานการวิจัย เน้นการผลิตนักวิจัย และผลงานวิจัย แม้ว่าอาจารย์จะต้องทำวิจัยอยู่แล้ว แต่การเปิดหลักสูตรระดับปริญญาเอกย่อมจะช่วย เพิ่มจำนวนผลงานวิจัยที่เกิดจากความร่วมมือระหว่างอาจารย์และผู้เรียนได้อีกทางหนึ่ง

เพื่อผลิตดุษฎีบัณฑิตที่สำเร็จการศึกษาในหลักสูตร มีลักษณะดังนี้

1) มีความรู้ความสามารถขั้นสูง โดยมีศักยภาพในการผลิตงานวิจัยหรือองค์ความรู้ใหม่อย่างอิสระ มีความสามารถในการวางแผนและดำเนินงานวิจัยจนแล้วเสร็จ และผลิตผลงานวิจัยที่มีความเป็นต้นแบบที่สามารถตีพิมพ์เผยแพร่ในระดับชาติหรือนานาชาติ และนำไปสู่การสร้างสรรค์องค์ความรู้ใหม่ในสาขาวิชาต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับสภาพแวดล้อมสรรค์สร้าง ได้แก่ สถาปัตยกรรม สถาปัตยกรรมภายใน การผังเมือง การออกแบบชุมชนเมือง ภูมิสถาปัตยกรรม และการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์

2) มีความรู้ความสามารถในการศึกษาเชิงกว้างและเชิงลึกในสาขาวิชาที่สนใจ และสามารถบูรณาการศาสตร์ระหว่างสาขาที่เกี่ยวข้องกับสภาพแวดล้อมสรรค์สร้าง

ผลลัพธ์การเรียนรู้ระดับหลักสูตร (Program–level Learning Outcomes: PLOs)

เมื่อสิ้นสุดการเรียนการสอนในหลักสูตร ผู้สำเร็จการศึกษาจะสามารถ

PLO1 บูรณาการองค์ความรู้ข้ามศาสตร์ เพื่อตอบสนองต่อปัญหาสภาพแวดล้อมสรรค์สร้างในอนาคต

PLO2 สร้างสรรค์นวัตกรรมหรือองค์ความรู้ใหม่ ผ่านกระบวนการวิจัยและเทคโนโลยีดิจิทัล เพื่อพัฒนาหรือแก้ปัญหาแบบองค์รวมด้านการออกแบบสภาพแวดล้อมอย่างยั่งยืน

PLO3 ปฏิบัติและยึดมั่นในจริยธรรม มีจรรยาบรรณ จิตสาธารณะ และความรับผิดชอบทางวิชาการอย่างโปร่งใสและเคารพต่อหลักคุณธรรม

PLO4 ปรับตัวและพัฒนาตนเองต่อเนื่องในบริบทโลกที่เปลี่ยนแปลง มีความคิดสร้างสรรค์ แก้ปัญหาได้อย่างยั่งยืนบนฐานความคิดที่เป็นระบบ